Zestien leerlingen van klas 3 van locatie Griendtsveenweg zijn vertrokken naar Valcanetto in Italië. Ze zijn daar in het kader van een internationale uitwisseling. Speciaal voor het thuisfront maken ze iedere dag een blog van hun belevenissen. Vandaag vertellen ze alles over hun laatste belevenissen.
Dag 7
“Na een korte nacht werd iedereen om half 7 bij school verwacht. Alle Italiaanse moeders, en een enkele pa en hun kinderen hadden de moeite genomen om ons uit te zwaaien. Na nog wat tranen en omhelzingen vertrok de bus richting het vliegveld. Op het vliegveld maakten we ons druk om de vele kilo’s van de koffers. De meesten van ons hadden dingen mee gekregen. Maar gelukkig was de weegschaal niet goed, dus ging dat zonder problemen. Nou ja, Ido had zijn toilettas in de handbagage gedaan. Dus die was ie kwijt. Na de laatste inkopen kon de terugreis beginnen. Kwart over 12 landde het vliegtuig in Weeze. Hier stonden de Nederlandse ouders al op ons te wachten. Iedereen blij, hoewel een aantal van ons best nog wat langer in Italië had willen blijven. Het was een geweldige leuke, leerzame week en een geweldige ervaring om nooit weer te vergeten.”
Dag 6
“Ook deze morgen kwam iedereen weer goed gehumeurd en voorzien van de nodige eet-en drinkwaren op school. Het programma van vandaag was wat veranderd. De sportactiviteiten konden jammer genoeg niet door gaan. Het alternatieve programma was een bezoek aan het luchtvaart museum. Er kwam een groene bus van de luchtmacht voor school rijden. Deze zorgde voor het vervoer. Lekker van het de zon en het landschap genietend kwamen we aan bij de hangars van het luchtmachtmuseum, aan het meer van Bracciano. In drie hallen konden we de geschiedenis van de luchtvaart zien. Een Italiaanse oud-piloot gaf in het Engels een rondleiding en vertelde over de vliegtuigen. Na deze interessante rondleiding kregen we een warme lunch aangeboden in de kantine van de luchtmachtbasis daar. Lekker. Voor de meesten van ons was het heerlijk om weer eens patat te eten met hamburger, maar ook de sla en de sinaasappels werden lekker op gepeuzeld."
"Terug op school moest er hard worden gewerkt. ’s Avonds was er het afscheid en daar zouden de leerlingen hun powerpoint presentaties aan de ouders, leerlingen en belangstellenden presenteren. Dus kon iedereen met het smartboard nog even de presentaties oefenen. En er werd nog een afscheidslied in elkaar getimmerd. Rond 4 uur werd iedereen weer door de Italiaanse moeders opgehaald. Om 7 uur begon het spannend te worden. Nu moesten ze in het Engels hun verhaal bij de powerpoint presentatie in de kantine houden. De presentaties werden door Niels aan elkaar gepraat en door Rafaella (Italiaanse docente) in het Italiaans vertaald. De ouders en leerlingen luisterden belangstellend en iedereen werd beloond met een hartelijk applaus. Goed zo!!”
“Na onze verhalen kwam de speech van de locoburgemeester , die speciaal uit Cerveteri kwam. Hij bedankte iedereen voor zijn inzet en zei dat wij niet alleen Nederlanders en Italianen, maar vooral ook Europeanen waren en dat we van elkaar kunnen leren. Daarna vertelde een van de Italiaanse leerlingen hoe zij deze week hadden ervaren. En toen was het tijd voor pizza. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. De tijd van gaan kwam er aan. Mevrouw Ten Have bedankte alle Italianen: ouders, kinderen en docenten voor hun geweldige inzet en verzorging. Super!!! Op het podium hebben we ons afscheidslied gezongen en kregen de Italiaanse leerlingen een tas met inhoud. En toen werd het tijd voor het echte afscheid. Bedankjes, omhelzingen, kussen en tranen. Arrivederci!!!!"
“Vandaag stond de tweede dag Rome op het programma. Voor sommigen van ons was het een herhaling. Jamila, Arjan en Jose en hun Italiaanse ouders en broertjes en zusjes hadden gisteravond een rondrit door Rome by night gemaakt. ( Sommigen vonden Rome by night leuker dan wat komen ging. ) Voorzien van de nodige broodjes en drinken stond iedereen om half 9 op school. De bus zorgde voor het vervoer naar Palidoro, waar het treinstation ligt. De Italiaanse ouders hadden al weer voor de treinkaartjes en buskaartjes gezorgd. Klasse!!!”
Makke schapen “Er gaan veel makke schapen in een hok. Dus 36 leerlingen gingen in een klein busje van de lijndienst. Met wat heen en weer geslinger kwamen we mooi op tijd aan voor de trein naar Rome. Na de treinkaartjes te hebben afgestempeld, konden we proberen een plekje in de trein te krijgen. Uitstappen deden we in Ostiense, daarna gingen we met de metro naar het Colosseum. Een prachtig gebouw van de buitenkant en al helemaal van de binnenkant. De vroegere Romeinen wisten wel wat bouwen was. Een prachtig stadion. Alleen werden ze niet gebruikt voor voetbalwedstrijden, maar voor gladiatorenspelen. Hier werd niet alleen door mensen tegen elkaar gevochten, maar ook mensen tegen dieren. Dieren werden door gangen naar de arena gebracht. De arena kon zelfs helemaal onder water worden gezet zodat er schepen op konden varen. Een groot en prachtig gebouw.”
Paraplu’s “In de oude stad van Rome is het altijd druk met toeristen, in de zomer en ook in de winter. Van alle kanten werden we belaagd door verkopers van paraplu’s, maar die konden hun waar niet aan ons kwijt. De Italiaanse moeders zorgden goed voor ons, door ons die dingen mee te geven. Tja het is niet altijd zomer in Rome. Tussen de buien door was het lekker en konden we, tijdens onze wandeling door Rome, genieten van de oude historische gebouwen. Plassen is wel eens een probleem bij zo’n wandeling. De oude Romeinen zorgden niet voor moderne wc’s. En op die dingen van de Romeinen deden we het echt niet. Dus was het soms even knijpen.”
Metrostress “Tijdens onze wandeling hebben we een aantal bijzondere dingen gezien. Een aantal kerken, het oudste ziekenhuis van Rome, de Tiber en nog veel meer, te veel om op te noemen. In de binnenstad kregen we nog tijd om de laatste souvenirs te kopen en de laatste euro’s op te maken. Bij McDonalds werd menig maal geshopt. Nou ja, een mcflurry is ook lekker. Na een wandeling door het Forum Romanum werd het weer tijd voor de stress van metro en trein. Rond 4 uur verlaten veel Romeinen en toeristen het centrum. De metro zit dan lekker vol en iedereen wil wel graag met dezelfde metro naar het station. Het was wat duwen en trekken, maar gelukkig konden we alle 36 mee. Italiaanse en Nederlandse leerlingen en docenten. Op het metrostation werd overgestapt op de trein, die ons naar Palidoro bracht. Hier werden we al weer liefdevol opgewacht door onze Italiaanse mammies die ons mee naar huis namen.”
“Het was vandaag voor velen vroeg opstaan. Afgelopen nacht was het niet voor iedereen vroeg. Het avondje stappen was niet van korte duur. Eerst met alle Italiaanse broertjes en zusjes en pappies en mammies naar de Burger King, daarna naar het winkelcentrum en uiteindelijk ook nog bowlen. Natalie liet zien dat de Nederlanders nog wel kunnen bowlen. Nummer 1. En op nummer 2…..Jeffrey. Voor sommigen was het vanmorgen vroeg, dus bedtijd. Een hele leuke gezellige avond zonder oppas van de leraren. (Ido heeft goed zijn best gedaan de verkering te regelen, maar of dat klopt konden wij dus niet nagaan, maar we geloven de anderen)”
Thermen "Vanmorgen vertrokken we naar Viterbo. Een busrit van een kleine 2 uur. Eerst mochten we zelf de stad verkennen. Daarna gingen we onder deskundige begeleiding van Marina een stadswandeling maken door het oude middeleeuwse stadscentrum. Een leuke, oude historische stad. Later op de middag bezochten we thermen van San Sisto. We verwachtten een vulkanisch borrelende modderpoel, waar het naar rotte eieren zou stinken. Helaas rook het eerst wat minder fris, maar daar waren we snel aangewend. Het “modderbad” bleek een heerlijk zwemwater te zijn, met een warm, een minder warm, en een koud bad. Allemaal verzorgd door de natuur. Heerlijk ontspannend."
Zangwedstrijd "In het water kon de vriendschapsband tussen beide landen worden verstevigd. Luieren, kletsen en met elkaar ouwehoeren, deed iedereen goed. Eindelijk is iedereen een keer goed schoon geworden. Op de terugweg, weer 2 uur in de bus, werd de zangwedstrijd tussen de Italianen en de Nederlanders gewonnen door de Italianen. De Nederlanders kwamen niet verder dan alleen “een potje met vet”. De Italiaanse zangkwaliteiten staan als een paal boven water. Ido heeft als gangmaker goed geprobeerd de anderen mee te krijgen, maar dat lukte niet helemaal. Voor de meesten was een middagdutje het tijdverdrijf. Rond 6 uur arriveerden we weer in Valcanneto. Een heerlijke dag waarvan iedereen heeft genoten. De complimenten voor de leerlingen die zo goed hun best doen tijdens deze uitwisseling.”
“Vandaag stond de regio centraal in ons bezoek aan Italië. De bus zou ons op de plaats van bestemming brengen en de vertrektijd was iets later dan gepland. Het heerlijke zonnige weer deed ons al wennen aan de Italiaanse tijd. Voor vertrek kon iedereen eerst even weer zijn en haar wetenswaardigheden kwijt. Ze beginnen al behoorlijk te wennen in hun Italiaanse gezin. Veel ouders schieten mevr. Ten Have nog even aan, omdat ze zeker willen weten, dat ze het goed doen. Italiaanse moeders zijn zo zorgzaam!!”
Dodenstad “Op naar de dodenstad in Cerveteri, een klein halfuurtje van Valcanneto. In Drenthe hebben we hunebedden, hier hebben ze de dodenstad van de Etrusken. De Etrusken bouwden ronde gebouwen als graf. Na verloop van tijd groeide dat uit tot een compleet dorp. We hebben verscheidene graven bekeken van een eenvoudig graf met 1 kamer tot een uitgebreid graf met 5 kamers. Daarna stond het bezoek aan de burgemeester van Cerveteri op het programma. Terwijl we wachtten op onze adjunct directrice aten we in de zon(20 graden) onze lunch. Jeffrey had 2 hele pizza’s meegekregen, die hij smakelijk opat, anderen aanbaden de zon. We werden in de raadszaal van de gemeente ontvangen door de locoburgemeester. Hij heette ons hartelijk welkom. Hij vertelde nog iets over het belang van het kennisnemen van elkaars culturen. Daarna hebben we genoten van een heerlijke Italiaanse sandwiches, drinken en chips. Een zeer hartelijke ontvangst. Ido en Niels hebben keurig in het Engels bedankt. Goed zo mannen!”
Middeleeuwen “Na een korte stop aan het meer van Bracciano, waar we hebben geleerd wat zwanen kunnen doen, hebben we een bezoek gebracht aan het kasteel. Een zeer mooi oud gebouw waar we een rondleiding kregen. Ons Italiaans is inmiddels misschien iets beter dan voorheen, maar we waren blij met de vertaling van mevrouw Ten Have. In het bovenste gedeelte van het kasteel waren niet alleen oude Middeleeuwse wapens te vinden, maar ook een uitgebreide collectie jurken van een bekende Italiaanse couturier. Dat was zeker voor de dames van Mode en Commercie genieten. Fotograferen mocht helaas niet. Maar ja als de gids in het volgende vertrek was heeft mevrouw Kloosterman de regels overtreden. Foei toch!!!!!!!!!!!!!! Na een korte stop in Bracciano gingen we terug naar school waar we door onze Italiaanse mammies werden opgehaald. Een heerlijke dag, veel gezien en volop genoten.”
“Vandaag stond een bezoek aan Rome op het programma. Na de vermoeiende dag van gisteren was het voor iedereen weer vroeg opstaan. Om half 9 werd iedereen op school verwacht. Voordat we naar Rome vertrokken kon iedereen even zijn verhaal kwijt. Esther en Lisanne kregen een prachtig zelfgemaakt T-shirt van hun Italiaanse zussen. De meesten hadden na de lange dag van gisteren lekker geslapen. Maar sommige Italiaanse mammies waren wel een beetje bezorgd over het eten van een aantal. Een ontbijt is niet voor iedere leerling van ons normaal. Dus sommige mammies waren al erg bezorgd of het allemaal wel goed kwam. Chocopasta is voor veel leerlingen het favoriet broodbeleg. Ham en andere vleeswaren waren niet zo geliefd. Fruit op de vroege morgen aten ze ook liever niet. Sommige leerlingen kregen een souvenirtje van hun uitwisselkind. Daar waren ze erg blij mee."
Vaticaanstad “De docenten van de school staakten dus kon het vervoer naar het treinstation gemakkelijk geregeld worden. Van Palidoro met de trein naar Rome, op weg naar de paus. Een hele ervaring: reizen met de trein. Daarna lopend door de stad naar Vaticaanstad. Wel was een plaspauze nodig voor het bezoek aan de paus. Na het bezichtigen van de Sint Pieter kon de klim naar de koepel beginnen. Dit keer geen lift, ook wij moeten op de centen letten. Hijgend en puffend voltooide iedereen de 320 trappen en kon je genieten van het mooie zonnige uitzicht over de oude stad Rome. Voor de meesten was het afzien. En dan weer alle 320 trappen naar beneden. Gelukkig ging dat veel gemakkelijker. Tja en dan weer iedereen bij elkaar zoeken. Na enig zoeken konden we ons opmaken voor het verdere programma. Lopend van Vaticaanstad naar de andere kant van de stad.”
Water lozen “Op naar de Piazza Navona even rond kijken en dan weer snel proberen de groep te volgen. Volg de vlag werd het motto. Al zigzaggend door het oude centrum van Rome kwamen we aan bij de Fonteinen van Trevi. Lekker genieten en bijkomen van de vermoeidheid aan de rand van het bruisende water. Natuurlijk gooiden we ook een muntje over onze linkerschouder en deden een wens. Vandaar op weg naar de Spaanse Trappen. Maar ja van al dat klaterende water ging het water van Niels koken. Wildplassen is ook in Italië verboden. Jammer genoeg wel. Niels had de oplossing. Hij stapte in zijn eentje een duur 5 sterren hotel binnen. Hoe hij het voor elkaar kreeg om alle in livrei gestoken heren te omzeilen weten we niet, maar met zijn charme lukte het en kon hij zijn water kwijt. Gelukkig! De dag in Rome liep teneinde. Iedereen doodsmoe. Maar ja, je moest ook nog terug. Eerst met de bomvolle metro, overstappen, dan nog een keer in een bomvolle metro en dan overstappen in de trein. En die trein stond niet in de buurt. Hollen en rennen om binnen 5 minuten de trein op het station verderop te bereiken. En toen was de trein ook nog weg. Maar uiteindelijk kon iedereen zijn en haar vermoeide benen in de trein strekken. En op het station stonden de pappies en mammies al te wachten om ons op te halen en ons mee te nemen voor een heerlijke maaltijd en een lekkere douche. En dan naar bed. Heerlijk!!!!!!!!!!!!!!!”
“Het was vanmorgen vroeg opstaan. Om 5 uur vanmorgen zijn we vertrokken van school. (Griendtsveenweg). Dus het was voor de meesten rond 4 uur uit bed. Dit is niet wat iedereen gewend is in het weekend. Maar met frisse moed stonden we dus om 5 uur bij school. Met tien auto’s vertrokken we in het donker naar Weeze. Pa’s, ma’s en kids waren mee om dochter of zoonlief uit te zwaaien. Rond 7 uur kwamen we aan op een nogal verlaten vliegveld. Dus hadden we alle tijd om de koffers te wegen. 15 kilo is het maximumgewicht wat je mee mag nemen, alles daarboven moet je betalen. In spanning keken vele dames naar de weegschaal. Gelukkig bleef bijna bij iedereen de teller voor de 15 kilo staan. Vanaf 8 uur konden we inchecken. Intussen nam de spanning toe. De zenuwen gierden een aantal dames al door de keel. Tranen waren er nog net niet.”
Bleke koppies “De tijd van afscheid nemen kwam dichterbij. Snik, snik. Koffers afgeven en door de douane. Toen kwamen de eerste tranen. Gelukkig waren die snel opgedroogd. Helaas mogen scharen niet mee. Kon nog net weer terug met pa mee. Na enige tijd te hebben gewacht kon de vliegreis beginnen. Onder het uitzwaaien van de pappies en mammies en broers en zussen kon het instappen beginnen. Het opstijgen ging gepaard met een vreselijk gegil van Lisanne. Hier hoorden wij dus niet bij. Na een vliegreis van 2 uur landden we om kwart voor 12 in Rome. Na een run op de wc’s kon het verzamelen van de koffers beginnen. Buiten stond de bus al klaar om ons naar de school te brengen. De spanning nam toe. Klamme handjes en bleke koppies.”
Warm en hartelijk “Gelukkig is het weer lekker. Tja en dan kom je na een uur rijden in Valcanneto aan. Spannend! Op het schoolplein stonden de leerlingen , docenten en ouders al klaar voor een warme ontvangst. Na een beetje de kat uit de boom te hebben gekeken, werden we aan de Italianen voorgesteld. En hoe zit het dan met je Italiaans? Nou niet dus. Engels is ook voor veel Italianen moeilijk. Dus de eerste ontmoeting gebeurde met handen en voeten. En ondertussen werd er gegeten en gedronken van een heerlijk lunchbuffet. De ontvangst was weer echt Italiaans, warm en hartelijk. Daarna ging elke leerling met zijn Italiaanse gastouder mee.
Later op de middag zijn we naar het strand geweest, niet iedereen ging mee. Wel lekker die frisse zeewind door je haren en in je gezicht, ondertussen zijn we al twaalf uur uit de veren en dan beginnen de ogen een beetje dicht te zakken. Om half 8 stond een heerlijke maaltijd klaar, allemaal gemaakt door de ouders. Voor iedereen wat wils. En dan naar bed. Want morgen gaan we de hele dag naar Rome en dan moeten de voetjes goed uitgerust zijn!!!!”
